"Κινέζικα κουτιά"

Η λέσχη θεωρεί ότι το περιεχόμενο του βιβλίου δικαιώνει απόλυτα τον τίτλο του. Η συγγραφέας κινήθηκε με επιτυχία στην έννοια "κινέζικα κουτιά" και έδωσε πιστά την ατμόσφαιρα και το τοπίο της εποχής, αν και γνωστά και τα δύο από τις αμερικάνικες ταινίες. Έκανε οικείους σε μας τους χαρακτήρες της και τις αδυναμίες τους κατανοητές. Παρ' όλο που η πλειοψηφία δεν βρήκε της αρεσκείας της το θέμα, όλοι συμφώνησαν ότι ο τρόπος γραφής ήταν έντιμος, μια και η συγγραφέας προετοίμαζε τον αναγνώστη με τον τίτλο. Όλοι συμφώνησαν επίσης ότι ήταν μάλλον "αφήγημα" παρά "μυθιστόρημα".
Επόμενα βιβλία (έχουμε τις καλοκαιρινές διακοπές) προς ανάγνωση ορίστηκαν τα: "Μονοπάτι στη θάλασσα" του Αντώνη Σουρούνη και "Θέκλη" της Αθηνάς Κακούρη. Επόμενη συνάντηση θα είναι την πρώτη Παρασκευή του Οκτωβρίου με το βιβλίο του Σουρούνη.

"Κινέζικα κουτιά"

Τέλειωσα την ανάγνωση. "Κάθαρση", με την κλασική έννοια για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, δεν έγινε. Η ιστορία δικαιώνει απόλυτα τον τίτλο της. "Κινέζικα κουτιά" η υπόθεση. Η συγγραφέας πέτυχε αυτό που επιδίωξε - να δώσει την έννοια του ανεκπλήρωτου και(ίσως) του μάταιου της αναζήτησης. Τώρα το αν ικανοποίησε τα μέλη της λέσχης μας, υπομονή μέχρι την άλλη βδομάδα, όπου θα γίνει η τελευταία συνάντησή μας πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές.

"Κινέζικα κουτιά"

Σελ. 294
Οι φόνοι συνεχίζονται. Ένας από τους κυρίους χαρακτήρες μάλλον δολοφονείται αν και φαίνεται να έχει αυτοκτονήσει. Η ατμόσφαιρα κινείται πάντα στα πλαίσια μιας αστυνομικής ιστορίας, αλλά η συγγραφέας δε δείχνει διατεθειμένη να ακολουθήσει τα κλασικά πρότυπα. Δε δείχνει να ενδιαφέρεται και τόσο να βρει το δολοφόνο/ους. Οι χαρακτήρες που κανονικά θα έπρεπε να το κάνουν αυτό, δείχνουν καθαρά να ενδιαφέρονται περισσότερο για τα προσωπικά τους θέματα - ακόμη κι όταν ένα από τα θύματα ανήκει στο στενό τους περιβάλλον. Αυτό είναι μια ανατροπή που μάλλον ξενίζει, παρ' όλο που η γραφή είναι δυνατή, ειδικά όταν η συγγραφέας χρησιμοποιεί την τριτοπρόσωπη αφήγηση εκεί που συνήθως άλλος θα χρησιμοποιούσε την πρωτοπρόσωπη.

"Κινέζικα κουτιά"

Είμαι στη σελίδα 180. Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα και με αρκετό ενδιαφέρον θα έλεγα. Η ατμόσφαιρα θυμίζει κλασικά παλιά αστυνομικά, μόνο που δε χρησιμοποιούνται τα στερεότυπα "κόλπα" τους. Η συγγραφέας διηγείται την ιστορία της εστιάζοντας πάνω σε τρεις κυρίως (μέχρι τώρα) χαρακτήρες της κρατώντας θύματα και θύτη (ή θύτες;) σε δεύτερο πλάνο. Φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για την εξιχνίαση των φόνων.