Βραβείο αναγνωστών 2008

Ναι, είναι πολύ καλή απόφαση του ΕΚΕΒΙ να προτείνουν οι απανταχού στην Ελλάδα Λέσχες Ανάγνωσης τη μικρή λίστα των βιβλίων για το Βραβείο Αναγνωστών.
Το θέμα είναι: τα βιβλία που θα προτείνει η κάθε λέσχη θα είναι απλά όσα θα διαλέξει ανάμεσα σε αυτά που έτυχε να γίνουν τα πιο αγαπημένα των αναγνωστών (δηλαδή τα μπεστσέλερς) ή αυτά που θεωρεί εκείνη ως καλύτερα; Το πρώτο είναι πρακτικά εύκολο, το δεύτερο αδύνατο, δεδομένου ότι δεν μπορεί μια λέσχη, εάν θέλει να πράξει δίκαια και αξιοκρατικά, να διαβάσει σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα την ετήσια βιβλιοπαραγωγή και να διαλέξει τα δέκα βιβλία που θεωρεί πιο άξια.
Έτσι, το μόνο που μπορεί να κάνει μια λέσχη που σέβεται (λογοτεχνικά) τον εαυτό της είναι να προτείνει βιβλία που διάλεξε αυτό το χρόνο να διαβάσει και της άρεσαν, και όσα από τα μπεστσέλερς θεωρεί άξια (πάντα λογοτεχνικά) προς βράβευση.
Προσωπικά αυτό θα προτείνω να κάνουμε στη δική μας λέσχη, εκτός κι αν κάποιος έχει να προτείνει κάτι πιο δίκαιο και αξιοκρατικό.

Όπως και να 'χει όμως, το Βραβείο Αναγνωστών μπορεί εκ των πραγμάτων να μην προσδίδει στο βραβευμένο βιβλίο περγαμηνές "υψηλής λογοτεχνικής ποιότητας", όμως σίγουρα αποδεικνύει ότι οι αναγνώστες το αγάπησαν. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό για ένα συγγραφέα - μπορεί να είναι πιο σημαντικό και από όποια άλλη βαρύγδουπη λογοτεχνικά διάκριση.

Β.Μ.

βιβλία που ορίσαμε προς ανάγνωση για το καλοκαίρι

"Σάββατο" του Ίαν Μακγιούαν
Οι λεπτομερειακές περιγραφές λίγο με κούρασαν - δε με ενδιαφέρει να μάθω, για παράδειγμα, πώς ακριβώς έπαιξε σκουός ο ήρωας, πού χτυπούσε το μπαλάκι και πόσες μπαλιές έχασε ή ποιος κέρδισε- όμως "κόλλησα" σιγά σιγά σ' αυτόν τον νευροχειρούργο και τον ακολούθησα υπομονετικά στη σαββατιάτικη διαδρομή του, και δεν αποζημιώθηκα! Είναι μια από τις λίγες φορές που βρίσκω ένα βιβλίο να μην "κάνει νερά" εκεί προς το τέλος.

Β.Μ.

βιβλία που ορίσαμε προς ανάγνωση για το καλοκαίρι

Πάντως, θάλασσα δεν είδα στο βιβλίο "Η πλατιά θάλασσα των Σαργασσών", τουλάχιστον τόση που να εξηγεί τον τίτλο του. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Γεγονός είναι ότι εμένα δε με τράβηξε ούτε η υπόθεση του βιβλίου ούτε η γραφή της συγγραφέα του. Ίσως να μη φταίει η συγγραφέας για το δεύτερο αλλά η μετάφραση. Όπως και να' χει, ο τρόπος που διαχειρίζεται την ιστορία της -ασύνδετη και ελλειπτική γραφή- εμένα, εκτός των άλλων, με μπέρδευε και γύριζα πίσω να καταλάβω ποιος μιλάει και πού ακριβώς βρίσκεται η υπόθεση και μήπως έχασα κάποια σελίδα. Επιπλέον, περίμενα κάποια εμβάθυνση στο χαρακτήρα της Αντουανέτ. Όσο για το σύζυγό της... καμία σχέση με τον αντίστοιχο χαρακτήρα του βιβλίου "Τζέιν Έιρ", τον οποίο, υποτίθεται, δανείστηκε για να μας δώσει την προϊστορία αυτής της υπόθεσης.

Β.Μ.