Όταν πρότεινα το βιβλίο στη λέσχη, κάποιος είπε "Μα είναι ένα βιβλίο που δεν το τέλειωσε ο συγγραφέας του". "Μα κανένα βιβλίο δεν έχει τέλος" ανταπάντησα, μια και όλες οι ιστορίες στα βιβλία έχουν μια υποθετική συνέχεια. Όμως, φυσικά, η (έστω κι αδύναμη) ένσταση δεν αφορούσε στο ότι το βιβλίο δεν έχει το "τέλος" που δίνει ο συγγραφέας στο πόνημά του αλλά στο ότι δεν είχε το "ΟΚ" για την ολοκλήρωσή του, το οποίο έκανε διπλά ενδιαφέρον το βιβλίο προς συζήτηση. Και, τουλάχιστον μέχρι τούτη τη σελίδα όπου βρίσκομαι (492) βλέπω πως είχα δίκιο στην πρόβλεψή μου.Ως συγγραφέας, θαυμάζω το γεγονός ότι αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο "πρίμα βίστα" και ζηλεύω αφάνταστα την ευκολία γραφής του Καραγάτση.
Β.Μ.