Ιερή παγίδα (συνέχεια)

Έχω φτάσει στη σελίδα 182. Εξακολουθεί να μου αρέσει, παρ' όλες τις αναφορές σε πολιτικές δολοπλοκίες. Το βιβλίο καταφέρνει να με κρατάει με το "παραμύθι" του. Γιατί, όμως, ο Ιάκωβος (σελ. 156)να μην μπορεί να καταλάβει τα τελευταία λόγια του πατέρα του (δυο αναγραμματισμοί); Και είναι ακόμη πιο περίεργο, διότι ο πατέρας του συνήθιζε να του μιλάει με αναγραμματισμούς. Ίσως παρακάτω υπάρχει κάποια εξήγηση γι' αυτό.

Ιερή παγίδα

Το καινούριο βιβλίο που επιλέξαμε στη λέσχη μας είναι το "Ιερή παγίδα" της Λείας Βιτάλη. Σήμερα το ξεκίνησα και με τράβηξε αμέσως! Μου αρέσει η πρωτοπρόσωπη αφήγηση και με εντυπωσιάζει η ειλικρίνεια της αφηγήτριας. Καλό το εύρημα να της δώσει την ξεχωριστή ικανότητα να μοιράζεται σκέψεις, αισθήματα και όνειρα του αδερφού της Ιάκωβου, διότι έτσι δικαιολογείται το πώς γνωρίζει μερικά γεγονότα στα οποία δεν ήταν παρούσα. Η ατμόσφαιρα της εποχής πετυχημένη.

γνώμη της Λέσχης για "Αμερικάνικη φούγκα"

Η πλειοψηφία στη λέσχη απόψε ήταν μάλλον αρνητική για το βιβλίο και είχε τις ίδιες πάνω κάτω παρατηρήσεις που έχω κάνει μέχρι τώρα:
1. αίσθηση ότι ο συγγραφέας κάνει φιγούρα των γνώσεών του
2. πολύ "αμερικάνικο" (και όχι απλώς γιατί διαδραματίζεται στην Αμερική, βέβαια)
3. μπερδεμένη η αστυνομική υπόθεση
4. η γλώσσα του συγγραφέα-αφηγητή δεν είναι καθαρά ελληνική, λες και δεν πρόκειται για τριτοπρόσωπη αφήγηση αλλά για πρωτοπρόσωπη όπου μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει όποιο γλωσσικό ύφος θέλει
5. το "ρόουντ" ύφος δεν ελκύει, αντίθετα είναι πολύ κουραστική η λεπτομερής περιγραφή της διαδρομής που ακολουθεί ο ήρωας
Από την άλλη υπήρξαν δυο τρεις δυνατοί υποστηρικτές του βιβλίου αντιπαραθέτοντας ότι
1. ένας καλλιεργημένος συγγραφέας αναπόφευκτα χρησιμοποιεί στα γραφτά του ό,τι έχει μάθει και αυτό συμβαίνει κι εδώ και δε γίνεται για εντυπωσιασμό
2. αναπόφευκτα είναι "αμερικάνικο" εφόσον διαδραματίζεται στην Αμερική
3. η υπόθεση είναι μπερδεμένη για να δείξει ότι και ο ήρωας είναι μπερδεμένος και να ταυτιστούμε μαζί του
4. η γλώσσα είναι αυτή που μιλάνε οι σύγχρονοι συγγραφείς και είναι τέχνασμα του συγγραφέα διότι με αυτό τον τρόπο νομίζουμε ότι είναι πρωτοπρόσωπη η αφήγηση και ως εκ τούτου πιο ζωντανή.
5. το "ρόουντ" είναι θέμα γούστου και σε όποιον αρέσει!

Ήταν μια πολύ ζωντανή κι ενδιαφέρουσα συζήτηση! Το επόμενο βιβλίο που επιλέξαμε να διαβάσουμε είναι το "Ιερή παγίδα" της Λείας Βιτάλη.