Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2007

"Θέκλη"

Διαβάζω τη "Θέκλη" της Αθηνάς Κακούρη. Είναι το βιβλίο που ορίσαμε για το μήνα Νοέμβρη στη λέσχη μας. Βρίσκομαι στη σελίδα 250. Ομολογώ ότι δε με τραβάει, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτε ιδιαίτερο για την αξία του βιβλίου, αφού, ως γνωστόν, όλα τα βιβλία δεν είναι για όλους τους αναγνώστες. Προσωπικά με αφήνουν αδιάφορη, για παράδειγμα, οι αναφορές πολεμικού υλικού ή στρατιωτικών σχηματισμών ή πολιτικών ελιγμών σε ένα μυθιστόρημα. Ωστόσο, πρέπει να πω ότι η εποχή μέσα στην οποία διαδραματίζεται το μυθιστόρημα περιγράφεται πολύ καλά και φαίνεται να έχει γίνει ενδελεχής μελέτη των ιστορικών γεγονότων της. Οι χαρακτήρες όμως μέχρι τώρα, με πρωταγωνίστρια τη Θέκλη, μου φαίνονται θαμποί, ίσως και να είναι ηθελημένα έτσι. Εκείνο που με ξένισε όμως πάρα πολύ μέχρι τώρα είναι ότι αφού η αφήγηση είναι τριτοπρόσωπη (ένας τρόπος που προσδίδει, λέει, αντικειμενικότητα στην ιστορία και δια τούτο πειστικότητα) σε "εθνικά" σημεία η συγγραφέας χρησιμοποιεί το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο ακυρώνοντας την αντικειμενικότητα της τριτοπρόσωπης αφήγησης. π.χ. σελ. 51 "Το απόγευμα μαθεύτηκε πώς πήραμε την Ελασσόνα, πιάσαμε διακόσιους αιχμαλώτους..." Το έχει κάνει επίτηδες άραγε; Θα δούμε.

2 σχόλια:

dominique molin είπε...

Η ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΗ,ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ.ΒΡΗΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ.Η ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ.ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ,ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΠΑΡΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ.ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΣΚΙΑΓΡΑΦΙΣΗ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ
ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ.ΕΙΔΙΚΑ Η ΘΕΚΛΗ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ.

efikon είπε...

Έίμαι στο τέλος του βιβλίου,και βρίσκω αυτό που διάβασα πιο πολύ ιστορικό διήγημα και λιγότερο μυθιστόρημα. Η συγγραφέας έχει κάνει πολύ καλή δουλειά , οι πηγές ερευνας της πολύ σοβαρές και η γραφή της πολύ ξεκούραστη και συνχρόνως αρκετά γλαφυρή.Το κλίμα της εποχής πολύ καλά σκιαφραφιμένο,οχι ομως και τα πρόσωπα που χρησιμοποιεί.Η Θέκλη είναι θαμπή....τα υπόλοιπα στην αυριανή συνάντησή μας, απόψε πρέπει να τελειώσω το βιβλίο....